2023-01-22 Dag 4 djadumingu, zondag voetbal, de directeursbaai en een etentje bij Kokkie en Betty.....


2023-01-22 Dag 4 djadumingu, zondag voetbal, de directeursbaai en een etentje bij Kokkie en Betty.....

Zondagochtend hier was bij jullie 5 uurtjes eerder gestart dan op ons "Tropische Paradijs". In het Nederlandse nieuws werd het al geruime tijd gesproken over de klassieker, Feyenoord-Ajax.  Daarnaast was er ook de clash van het Noorden ingepland, maar daar was, de Noordelijkste twee Provincies meegerekend, niet veel aandacht voor.  Via een stream hebben wij hier beide partijen kunnen zien, maar op wat hoogte puntjes na niet echt kunnen genieten, van het vertoonde. Maar ja, je moet bijblijven....

Dan rond 12:00 uur op pad. Het leek ons een goed idee om niet te ver te gaan rijden vandaag, en een paar Kilometer verderop ligt de "Directeurs baai".  Degene die mijn blogjes de laatste jaren hebben gevolgd weten het natuurlijk al lang, maar de baai is het oude strandje van de Shell topmensen ergens in de 20e eeuw. De laatste jaren is het flink gemoderniseerd, en een strandje bezaaid met pijpjes kalk. Dit zijn kleine stukjes koraal dat door de eeuwen heen, afgebroken is en min of meer verkalkt Het strandje was best druk bezocht, wat snorkelaars, duikers en wat Wind-Foilers, het nieuwerwetse Olympische surfen, waren druk met hun hobby.  Één van mijn hobby's, het rondklikken met een fototoestel, daar was ik mee bezig.  Ook nu weer het "mensen kijken" leverde toch weer een paar dubbelgangers op. Een paar weken geleden hebben de dartsliefhebbers wekenlang naar zijn "moves" op televisie kunnen kijken  en nu leek het of die "180 boy",  hier in het zilte nat lag te dobberen....  De andere lijkt me "massa en kassa".    Of niet soms? 

Ik had mijn moppie achtergelaten, toen ik even de omgeving wilde inspecteren, in de schaduw van een forse boom. Echter we wisten beide dat dit één van de meest risicovolle plantjes op aarde is, de Manzanilla boom. Voor de liefhebbers heb ik het Wikipedia stukje gelinkt aan het woord.  Terwijl ik dit schreef zat ik te denken aan de manier zoals Freek Vonk het met dreiging in zijn stem uitspreekt, en moest in mezelf lachen. Terwijl ik de bootjes langs het eiland een beetje aan het vastleggen, en een 10 cm lange lagadisi aan het vastleggen was, begon het heel-, heel fijn te spetteren. Met de gedachte dat mijn eega lekker gestrekt lag onder de boom die, als er water langs de stam-, blaadjes of appeltjes op je lichaam komt, het een zelfde werking heeft als haar Nederlandse tegenhanger de Wolfskers

 

 

 

Eten bij Kokkie