De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Zoals gezegd een duffe dag, zeg maar paar uurtjes op JT-Beach. Niet te ver van huis, om twee redenen. Reden één heb ik in het verhaaltje van gisteren al uit de doeken gedaan, en reden twee was dat 21:00u GMT, dus -5 uur, 16:00u. locale tijd we rond de TV waren gaan zitten om de bekerwedstrijd van de FC Volendam te gaan bekijken. We zijn wel weg, maar houden dat natuurlijk wel alles in de gaten. We waren rond 11:00u aan het strand, en ik was direct op zoek naar Percy, de bewaker die we de afgelopen jaren, als "vriend" beschouwen. Hij was niet te zien, maar een collega van hem, het strand opkomend in het "Roze", verkleedde zich snel en stapte aan tafel bij een stel rumoerige Nederlander, die al vroeg de nodige pinten naar binnen hadden geslagen. Maar nog geen Percy te zien. Na verloop van tijd, de stapte de bewaker weer op, en nam afscheid van de jongens. Ze waren nog even hun laatste centen er doorheen aan het jassen, én hun zonnebrand.
In de rij recht tegenover ons was een vrouwtje zich aan het insmeren. Waarschijnlijk is ze werkzaam in een ZKH want daar ging, gedurende de "door smeer" beurt haar verhaal over. Ze was nu werkzaam op radiologie, maar ze wilde de komende tijd zich gaan oriënteren op mammografie, en zich daarop te specialiseren. Ik weet nu na het invetten precies wat ze de komende twee jaar gaat doen. Het gaat mij niet aan, maar ja ik neem het even mee, in het beschrijven van mijn duffe dag. Met mijn boek, waarin ik was begonnen in de reis naar Gambia een maand terug, wil het nog steeds niet vlotten. Ook nu na een pagina of drie vielen de oogjes dicht, luisterend naar het gekwetter, maar nu van de suikerdiefjes, nestelend in de "palapa" waaronder we lagen. Niet alleen die kleine kwetteraars waren actief een sonate aan het opvoeren, dan weliswaar zonder piano, maar ook de Caraïbische troepiaal (een soort van git Zwarte Merel) was daarin van de partij. Even werd mijn "rust" verstoort, de "Beach maffia" zoals ik de "stoeltjesafrekenaars" noem, dit keer in de vorm van een lieftallig skinny meisje, kwam onze bedjes afrekenen, en onze bestelling opnemen. Nou dat was minimaal, want mijn IJskoffie (met slagroom), was het enige dat ze aan ons kwijt kon. Mijn moppie wilde het nog even rustig aan gaan doen vandaag, vanwege hetgeen ik gisteren heb beschreven.
Rond 14:00u gingen we alweer van onze bedjes richting auto. Een goed uitgekozen plekje onder de bomen had de auto redelijk koel gehouden, en we gingen op pad. Bij de entree was een kale gast in het "Roze" bezig met het verkeer om te leiden, naar de "Parking". Even mijn raam open om te groeten, de kale gast draaide zich om, en ja hoor daar was het verloren schaap Percy was gevonden. De metamorfose die hij had ondergaan was verbijsterend, van rasta naar kaal. Maar waar in Volendam had dit eerder gehoord?
Even langs bij de Botica, voor wat laxeermiddelen en wat diclofenac pilletjes en gel. Én wat zonnesmeermiddelen, want smeren op Curaçao is vaak belangrijker dan eten. Zelf als het bewolkt is dan kun je alsnog verbranden. Een en ander heeft te maken met de ligging vrijwel op de evenaar natuurlijk. Na de Botica even lang onze "Chinese buurtsuper" Wah Song, tegenwoordig na een brand 4 jaar terug, "Wat Son" genaamd. Waarschijnlijk een fan, van Sherlock Holmes denk ik. De eerste boodschappen waren dinsdag al gedaan door onze "Landlady" maar we waren toch alweer een beetje aan verversingen toe. Nadat de nodige boodschapjes, wat eten en drinken waren ingeslagen, gingen wee weer naar onze "casa".
De wedstrijd verliep zoals ik eerder heb geschreven nu eens een keer voorspoedig voor het andere Oranje. Het blijft wonderlijk, dat je met een tijdverschil van -5 uur, live de beelden kunt bekijken. Na de overwinning op Sparta kwam "Kokkie" nog even de Chiaseeds voor mijn moppie brengen. Zaadjes die even moet laten wellen, en daarna met een smaakje toegevoegd, kunt opdrinken. Het werd door het wellen een klein beetje een breitje (lijkt een beetje op haaienvinnen soep), maar nu (als ik dit schrijf) lijkt het toch al zijn vruchten af te werpen..... We houden het morgen nog even vlakbij, en dan verder in de week de "bush" in naar Westpunt. Dan kan ik weer wat meer en mooiere plaatjes schieten. Zo werd een duffe dag toch nog een vrolijke dag. Maar voor nu sluit ik af met "Bon drumi y te mañan, dushinan"......