De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Tijdens het schrijven van onze berichtjes van onze vakantie, doe ik dat meestal onder de "porche" van onze tuin, mijn "kantoor". Vaak is het zo dat ik gewapend met een spuitbus "aniti insect" van welke soort dan ook, om het aantal beten van de wimpiri's-, of muggen en andere kleine bijtgrage gasten tegen te gaan. Het is een utopie dat wanneer je rustig zit te tikken, je niet op de één of andere manier, in de voeten, enkels, kuiten of andere lichaamsdelen wordt "opgegeten". Dit is één van de weinige nadelen van het vakantieparadijs, aan de andere kant van de aardkloot. We hadden voor vanmorgen afgesproken dat onze Landlady Kelly op de koffie zou komen, om even gezellig bij te praten. En gelijk even na te vragen of alles nog steeds naar wens was. en hoe het met de fysieke gesteldheid van mijn eega ging. Nou mede door alle lieve steunbetuigingen via deze media, en de Chiaseeds kan ik vertellen dat het met haar gelukkig weer goed gaat. Toch nog wel even een dagje bij huis blijven, maar alles komt goed.
Tijdens het bezoekje van Kelly kreeg ik een telefoontje vanuit Nederland. "Ome Jan", mijn geweldige oppas van onze huisdieren, belde vanaf ons huis naar hier. Vaak is dat geen goed teken. Nu dus ook niet. Samen met Buuf Petra, zijn steun en toeverlaat in de straat, had hij een plaatje gemaakt van 1 van de 3 aquaria, "de tussen bak", waar nog bar weinig water in stond. De "tussen bak" is het bakje dat dan mee gaat naar ons vakantieverblijf, en waar de jonge visjes in gaan voordat ze in het grote aquarium worden gezet. Petra en Jan direct naar een lek, en ja hoor het hagel nieuwe meubeltje was al aardig uitgezet. Met een "save the fish" actie hebben ze samen de visjes, in het grote aquarium gedaan, en de lekke bak in de gootsteen gezet. Was het vorig jaar dat de CV sprong in het vakantiehuis, tijdens onze vakantie, nu een volgend water probleem, met de visjes....
Bij de "pool" was het net als altijd heel rustig, echter een ouder stel uit Groningen bezette, hun "eigen" bedjes, die normaliter met een ketting op slot staan. Het is namelijk nog steeds heel armoedig bij het zwembad, dat de verhuurders, die vaak hierover bij de "kampleiding" hebben geklaagd, maar nog steeds zelf hun bedjes mee moeten geven naar het zwembad. Voor zo'n groot park als Jalousie is het echte een aanfluiting. Vorig jaar had ik wat te zeuren over, het al jaren lang afgebladderde, verveloze hek, dat plots de laatste twee dagen, werd aangepakt, maar waardoor, zo blijkt uit de Groningers hun ervaring, het zwembad 4 weken niet kon worden gebruikt. Het is dat Kelly een paar bedjes heeft aangeschaft en dat we onze eigen zitjes hebben, maar het blijft een aanfluiting dat de eigenaar van het "grote park" niets heeft geregeld, voor de klanten. Oja, laatst wel een plaatje gezien van het grote park Jalousie, waar waarschijnlijk stoelen waren in "ge-fotoshopt".....
We zouden bij "Kokkie" en Betty gaan eten, en bij aankomst werden we welkom geheten door zijn viervoeters. Kokkie bleek, ondanks dat hij nu "chef buitendienst" is het nog steeds niet te zijn verleerd. Een fantastische pasta carbonara, had hij in mum van tijd voorgeschoteld, en die ging erin als "ketellapper". Als ik deze kunstenaar moet beschrijven aan derden, dan geef ik altijd het voorbeeld dat hij uit een bijna lege ijskast, toch nog een 3-gangen maaltijd kan maken. "Tio" Tony, kwam ook nog even buurten en met elkaar werden nog flink wat oude koeien nog uit de sloot gehaald. Kijk we komen nu bijna ieder jaar, vanaf 2007 hun huwelijksjaar (kijk "huwelijks nest"op deze site), al op het eiland, en de gebeurtenissen, het lief en leed zijn door de jaren heen, met elkaar gedeeld. Na het gezellige ouwenelen was het weer tijd om naar onze "casa" te gaan om te gaan duiken.