De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Vanmorgen Zondag 9:30u., locale tijd moest de Volendammer FC het opnemen in eigen huis tegen de mannen uit "Utreg" de club, min of meer van Vader Kruys, die in het verleden speler en trainer van FC Utrecht was. Ook Rick Kruys de huidige trainer van FC Volendam heeft deze achtergrond als zijn oude heer. De dag begon goed voor ondergetekende want FC Volendam won verdiend van FC Utrecht met 2-1 na een ruststand van 2-0. De eerste goal werd door Tijdens deze wedstrijd was ik ook ons verslagje aan het maken van de dag ervoor. Dat vorderde maar traag want de wedstrijd was bij vlagen erg spannend, en werd het toch meet TV kijken dan schrijven. De 1-0 werd door Joel Ideho met een prachtige krulbal gemaakt, na een goede inspeelpass van Dave Kwakman, die zijn eerste thuiswedstrijd zeer goed doorkwam, kon Brandley Kuwas de 2-0 met een harde schuiver in het zijnetje bij de verre paal, binnen schieten. Direct na rust was het Victor Jensen die de eindstand op het scorebord zette, 2-1 ('49). En dan tot zover het sportieve deel van vandaag...
Hiermee begon onze vroege zondagmiddag heel goed, en "sprongen" we na de wedstrijd, met een goed gevoel in de auto. De strandspul len stonden al klaar, dus konden we direct weg. Vandaag was de "Directors Bay" ons doel, de oude baai die bedoeld was om het hogere personeel, van de Shell, een eigen strand te geven. De laatste jaren waren de gezagsdragers van het eiland er in geslaagd om dit prachtige plekje te civiliseren echter was dat vechten tegen de bierkaai, want de locale, geef hun maar de schuld, de "jeugd" wist met een nog grotere snelheid de verbeteringen naar de "gallemiezen" te helpen. Zonde van de inspanningen en alle kosten. En dat terwijl op veel plekken de bordjes "Tene korsow limpi" oftewel houdt Curaçao schoon, geplaatst zijn.
Boven aangekomen op de natuurlijke Parking. stonden al veel auto's. Maar ten opzichte van eerdere keren leek het minder druk, op het strandje. Het kon ook komen omdat de begroeiing voller was dan anders, want ondanks dat we de mensen niet konden zien, kwam er genoeg geluid uit de bosjes. Onze "famia Antiana" was ook al neergestreken, onder een mooie en wederom nieuwe Palapa, en ook de BBQ was al in gereedheid gebracht. We maakten ons klaar om er een heerlijk dagje van te maken. Tony J, Pientje en hun prinses kwamen net na ons aan, en de begroetingen waren, net als altijd hartelijk, en de nodige "brasas en sunchis" waren niet van de lucht. Al snel was op het strand bekend, dat de lange druktemaker, een getinte kopie van ons eigen kind thuis, was "geland". Het was ook direct gezellig. Ook hij had eerst even de wedstrijd van vanmorgen gekeken voordat hij arriveerde, en was blij met het resultaat...
Op het strand ontsponnen zich allerlei activiteiten. Een groep waarvan de auto's al hadden gezien, gingen duiken, een grote "famia" iets later op het strand aangekomen, gooide de "getto blaster" aan en waren mee aan het "zingen", of konden niet zingen omdat er iets gegeten moest worden. Weer een andere deel van de groep ging zwemmen, wat ook heerlijke beelden opleverden. Ondertussen had "Kokkie" de BBQ al opgestart, en was bezig de "gehakt spiesjes", het leek mij iets van "CuráKöfte", een mengelmoes van Turkse köfte en Curaçaos gehakt, vers te rollen en te rijgen. De groep duikers verzamelde zich in de branding en onder begeleiding van een duikgids, getooid met Rood/Witte vlag, verdwenen zij in het donker Blauwe deel van de Oceaan, de diepte in.
Zoals ik altijd aangeef, smeren, smeren en nog eens smeren. Als je dat op dit eiland gelegen op slechts 12° N. vanaf de evenaar, niet smeert dan kun je zelfs al met zware bewolking, of overdreven met lichte regen, al verbranden, door de zonnekracht die redelijk recht boven je hoofd staat. Een jonge gast verliet het strand liggend op zijn Wingfoilen (met een opblaasbare 'vleugel') waarbij je met een hydrofoil onder het board uit het water lift. Tevens had dit board ook nog eens een motortje waardoor de gast niet zelf hoefde te paddelen. Dat hij mijn main attractie in de shoot zou zijn, had hij niet kunnen bevroeden. In ieder geval na meer dan een uur stoeien met water en wind, kwam hij onverrichter zake, redelijk naar de kloten, terug aan de waterkant.
Het was een unicum, want onze groep "famia" was zelfs één keer met z'n allen in het water. De zon brandde hevig op onze bolletjes en als we geen beschutting van onze Palapa zouden hebben, dan waren we net zo gaar geworden als de gehakt spiesjes, die ondertussen met de broodjes een donker onderkomen hadden gekregen. Na ruim een uurtje of 5 strandpret, was het ook weer tijd om naar huis te gaan. Tony J wilde even proberen om de "Zwarte piste" omhoog te gaan, en het was mazzel dat hij flinke slippers aan had. Hij kon deze als ware het ski's, in "pizza punten" plaatsen, zodat dit avontuur niet in de pica's kunnen eindigen. Nadat we alle spullen ingeladen, konden we op huis aan. Een échte file op de Caracasbaai, vanwege een aanhouding, of aanrijding. Polis was ter plaatse, en dus konden we er langs. Aangekomen thuis kreeg ik enkele appjes, van wat er met het Nationale trainersgilde en bij Marokko was gebeurd. Martens (AZ) eruit, en het stoelpoten zagen bij Van Persie neemt grote vormen aan. Na de samenvattingen in delay te hebben bekeken, was het al bijna bedtijd. Dus voor vanavond sluit ik weer af met "Bon drumi y te mañan, dushinan"......
Reactie schrijven