De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Even naar de gym, zwemmen en af douchen, haartjes netjes en dan op pad, met de geweldige auto van Bert V, naar St.Cruz, tenminste dat was wederom de bedoeling. Bijna de hele route vanaf de "ring" achter een "strooiwagen" aan gereden. Want de "kiepwagen" leek vanuit de verte, je wilde er niet kort achter rijden, of er een grote berg met zout op lag. Uiteindelijk op de hoogte van de "vuilstort, net na een nieuw ultramodern benzine station, sloeg de boef af. Over Grote Berg de afslag naar St Willibrordus, voor intimi Willywood, genomen langs de Roze rakkers van Jan Kok, en dàn, ja wat dan. De afslag naar de overige delen van Westpunt waren afgesloten. Prompt degene die leidt o.a. naar het deel Soto, Playa Lagun, St.Cruz of de beide "knippen", met een paar grote rood/witte tonnen op de weg afgesloten. Of terug, of door naar óf "Kees" of Porto Marie, het nog meer gekunstelde witte strand. Nou "Kees" moest het dan maar worden. De wegen op het eiland zijn op dit moment, sinds de verkiezingen van afgelopen jaar, echt bijna perfect. Ook de weg naar "Playa Daaibooi" was een plaatje om over te rijden...
Aan het eind van de weg ligt het strand "Playa Daaibooi", van oudsher het domein van Marinier Kees. Deze legende was tot aan vorig jaar nog mondjes maat aan het strand te vinden, want hij was aan een tweede leg met een jong kippetje begonnen tenminste werd mij verteld. En van horen zeggen lieg je, is mijn veel gebruikt motto. Maar vorig jaar heb ik nog wel even persoonlijk met deze man kunnen praten. Elke dag klokslag 11:00u. werd het liedje van de Nederlandse legendarische zangeres Rita Corita: "“Koffie, koffie, lekker bakkie koffie”, afgespeeld. Later hoorde ik via de tam-tam dat deze man was overleden, juist nadat de plannen om uit te breiden een juiste vorm had aangenomen. Dus nooit meer een "Pluk de dag" voor hem...
We kwamen bij de overvolle parking aan, en in een rijtje van drie, gingen ook wij, langs de weg met "hopi" geparkeerde wagens. Het was niet druk, maar F* druk. Zelfs de dit jaar nog meer uitgebreide rijtjes langs. Rij 3 niets, rij 2, ook al dubbel geparkeerde autos, dan nog maar rij 1, tegen beter weten in proberen. En ja hoor, voor de poort, een prachtig plekje, tas eruit en het strand op. Het voorheen nooit zo populaire strand bij de toerist, was overvol, en de anders zo gezellige oude "cantina" was (tijdelijk) vervangen door een veel te kleine "porto cabin". Een lange rij mensen stond daar om hun natje en droogje te bestellen, of misschien nog een strandbedje te bemachtigen. Hier was en is het altijd, je neemt een bedje mee voor 10 gulden (5 Euro p.s), en breng je deze terug, krijg je 5 gulden terug. Top systeem natuurlijk. Echter het strand is zo uitgebreid dat er nu ook andere belangstellenden dit hebben overgenomen. We liepen over het strand en ja hoor, wederom was het mijn arendsoog die twee bedjes, naast elkaar tussen twee bomen had gezien. Wij erop af, en aan de buren gevraagd of ze "vacant" waren. Ja hoor was het in het Nederlands, "de mensen staan net op". Mooi mazzeltje nummer twee...
We maakten de bedjes de onze en na het nodige smeerwerk konden we liggen, down en out, voor mijn moppie, het vergt wel iets van je zo'n vakantie natuurlijk. Ondergetekende pakte weer mijn boek, waar ik in Gambia al in was begonnen, en begon weer te lezen. Onderwijl was het drukke gekwetter- en gefluit van de kleurrijke fladderaars te horen. Steeds drukker waren ze achter elkaar aan het jagen. In de boom achter ons had de achterbuur twee tasjes met fruit opgehangen. Zonder erg dat de fladderaars dit weleens meer hadden gezien. De geur van het fruit was voor hun niet onbekend, en de goud/gele rakker was al door het plastic heen aan het prikken, toen ik de achterburen waarschuwde. Het was al deels te laat want, de mandarijnen waren al deels gepeld door de vogel. Dat scheelde haar ook weer bij he pellen...
Even een klein rondje strand, tegenwoordig is er bij de boothelling, een drukke waterscooter mogelijkheid te vinden. Alleen het bord verboden te zwemmen aan deze kant van het piertje, is vanaf de kant dat de toeristen in het water stappen niet te zien, handige Harrie's. Even kijken naar Kees' zijn oude bolwerk, waar een man mij toestemming gaf om een paar plaatjes van de binnenkant te schieten, en zelf te kunnen zien dat het "hokje" aan verbouwing toe is. De man vertelde dat het de bedoeling is dat er aan de achterkant een soort van te huren partydeel moet komen. Jammer want dat geeft nog meer drukte op de parking en -strand, Hij was in ieder geval de buiten boel een frisse start te geven. Volgend jaar moet dat klaar zijn....
De hele dag was het redelijk bewolkt en de spatjes, die uit de wolken kwamen, voelden aan alsof je prikwater op je huid kreeg. Alleen was het wel prettig om de tas en de camera tas, onder de ligbedden te verbergen. Mijn boek is wel ietsjes dikker geworden, omdat enkele bladen ietwat vochtig zijn geworden. Nadat enkele meisjes met een plastic Dr.Bibber voor- en achterkant, een fotoshoot hadden gemaakt, was het tijd om terug te gaan naar onze "casa". Mazzeltje nr 3, vandaag geen "beach Maffia" die het reeds door anderen betaalde bedje kwam afrekenen. Voor Kees zou ik zelfs achteraf nog hebben betaald...
Eerst nog wel even langs "Wat Son" om de nodige boodschapjes aan te vullen. Tijdens het avondeten naar PSV gekeken, die in Engeland geen resultaat hebben behaald, met 3-0 werden ze kansloos weggespeeld. Na een avondje relaxt buiten zitten met een koel drankje, was het weer voor ons de groet aan jullie, en elkaar "Bon drumi y te mañan, dushinan"......