De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Even naar de gym, zwemmen en af douchen, haartjes netjes en dan samen weer op pad, met de geweldige auto van Bert V, naar St.Cruz, tenminste di t schreef ik gisteren, vandaag maar weer eens proberen. We wisten nu dat de weg vana St.Willibrordus naar "boven" was afgesloten, dus dan maar de "Weg naar Westpunt" gebruiken, om St.Cruz te bereiken, het strand van de kapers kapitein, "Captain Goodlife" en natuurlijk onze vriend Quincy.
We kwamen met onze bolide aan bij het strand, en niet als bij de andere strandjes, aangelegd of niet, konden we vrij eenvoudig parkeren. We stapten uit en het deurtje van de strandwagen ging open, als dat het afgesproken werk was. De jeugdige "entrepreneur" zoals ik hem in enkele eerdere blogjes heb genoemd, kwam met enkele batidos naar buiten. Hij hoorde het geluid van het dichtslaan van onze deuren en keek om. De herkenning was er direct, maar hij moest toch wel even schakelen. Logisch want hij ziet namelijk het gehele jaar door "macambas", die allemaal op elkaar lijken. Hij leverde de drankjes af bij de klanten en kwam terug om ons hartelijk te groeten.
"Zal ik voor jullie bedjes klaarzetten?" We overlegden even met hem, waar het gunstigst was, want op dit strand heb je namelijk voldoende keuze, waar je wilt gaan zitten. Ergens vooraan bij het water, vlakbij een palapa, waren al een paar bedjes voorhanden, dan hoefde hij ook niet zo ver te slepen. Meteen afgerekend, waarbij hij eerst twijfelde, én wat te drinken besteld. Echter kon hij geen "Ice coffee" maken voor ons, want de overige klanten hadden in de ochtend, wij waren relatief laat, al zijn voorraad melk er doorheen gejaagd. Logisch want hij kan natuurlijk zijn beperkte voorraad niet heel erg lang vers houden Ook is het juist op dit strand lastig in te schatten hoe druk het zal gaan worden. Dan maar iets anders besteld. Wel direct afgesproken dat we laat in de middag wel iets bij hem wilden eten. We waren namelijk wel op de hoogte van de kwaliteit van zijn "bak en braad skills". Hij zou bij de locale vissers, twee honderd meter verder, een "very fresh fish" bestelling plaatsen...
Wat bij aankomst direct opviel was een Gele bolide die niet aan de kust stond geparkeerd, zoals gebruikelijk, maar één die 5 meter in het water was geparkeerd. Een mooie eye-catcher want niet alleen wij vonden het een mooi item, maar iedereen die aankwam aan het strand moest even een plaatje maken van deze bolide. De mannen die ook de waterscooters regelen, waren waarschijnlijk ook de eigenaar van deze "Jet-Car". Waarschijnlijk was dit één van de eerste dagen dat hij hier aan de kust in gebruik werd genomen. Want het duurde enige tijd voordat de ronkende motoren, overt het strand schalden. Alles wat maar enigszins herrie maakt wordt door, vooral de jeugdige Antiana, al is die leeftijd nogal ruim ingeschat, een pree. Het Gele gevaar vertrok, en de motor klonk niet toppie. Op ongeveer een kilometer uit de kust kwam het vaartuig stil te liggen, en twee man hulptroepen, van de ANVB, de Algemene Nationale Vaartuigen Bond, schoot te hulp. Nadat ze enige tijd aan het sleutelen waren, kon de bolide nu op eigen, volle kracht, weer op de kant aan. De volgende klanten stonden al weer klaar om de bolide te bemannen, en af te varen. Wel onder begeleiding van de twee waterscooters...
Hier zijn ook veel prachtige statige vogels te zien, waaronder een simpele visdief, witte reiger, pelikanen, de fregat vogel, en de wara-wara. Van de laatste hadden we twee jonge exemplaren gezien, en ik dacht, "die pakken we op de terugweg wel". Nou niet dus, ja een volwassen exemplaar die in zijn vlucht gezien, niet te schieten was. Veel van deze vogels worden aangetrokken door de locale vissers, die in een klein "haventje", met een betonnen vis verwerking plaats, de vers gevangen vis aan het schoonmaken zijn. Veelal voor de handel, maar er zijn ook nog vissers die het voor de sport doen. In ieder geval is dit een leuke attractie voor de toerist, als ze tenminste even de moeite nemen, langs het strand te wandelen naar de veelal verouderde aanlegsteigers. Ook liet een jongere vissersman, die de "netwerpkunst" van zijn Opa had geleerd, het kunstje even zien. Nadeel van de "watersport afdeling" is dat de kleine schildpadden die voorheen naar het kleine haventje-, en langs het piertje zwommen, nu niet meer te zien zijn...
Nadat we een tijd met Quincy hadden afgesproken, dat we wilden gaan eten, maakten we ons al klaar om onder de palapa, onze tafel te prepareren voor het aanstaande maal. Quincy gaf een seintje dat we de maaltijd konden oppikken. De volle bakjes even op de gevoelige plaat vastgelegd, en deze zijn te zien onder de Blauwe fotolink. Het was voor mij een patat met twee soorten vis, Mula de zogenaamde "dolfijn vis" Dorade (of voor de stotteraars onder ons Mahi-Mahi), beide waren echt top. Mijn moppie liet zich een hamburger smaken, met french fries, wat een kinder menu moest voorstellen. Deze was ook écht groot, sappig en goed. Na ons maaltijd, even de stoelen teruggebracht, en afscheid genomen. Misschien volgende week weer even naar onze hardwerkende gast...
Onderweg naar huis, waren we door de fileberichten gewaarschuwd, jawel ook hier, dat er op onze routes, veel verkeer stond. Op de brug stond het al vast, en een sluiproute was voor handen. Máár de mij gekozen route langs de bioscoop en het Schottegat was door meerdere mensen de tweede keus geworden. Bij het eerste stoplicht stond alles vast, en bij het tweede werd het nog erger. Beneden langs gereden langs de kustlijn, en omhoog bij Mambo. Wel even langs "Vreugdenhil" om onze ijskast aan tevullen, en wat Gwoon producten in te laden. Hierna was de file zo goed en kwaad, op de Caracasbaaiweg opgelost en konden we ongehinderd thuis komen. Kater op de avond, was net met mijn plaatjes begonnen, kwam "Kokkie" even op de koffie. Na ons gebruikelijke gezellige geouwehoer, vertrok hij weer, om even thuis zijn oefeningen te doen. Nadat hij was vertrokken even door met mijn plaatjes en VI- de 112 Vandaag, alle bomklappers van Nederland, even in de "nakijk". Daarna was de avond alweer in een later stadium, dus volgt de dagelijkse groet aan jullie, en elkaar "Bon drumi y te mañan, dushinan"......