De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Vandaag werd de beslissing lastig, het was zeer bedompt weer en ook vannacht en ook nu op moment van schrijven, had Pluvius de sluizen weer geopend. Nu regent het veelal in de nachtelijke uren regelmatig, en daardoor is de natuur mooi groen, en niet zo dor als in de zomermaanden. Dan kan het zelfs zo droog en heet zijn , dat ook de eilanders lopen te klagen over het gebrek aan wind. Nee, zelf hebben we het, onze allereerste reis meegemaakt, het trouwjaar 2007 van "Kokkie" en Betty, dat in oktober er geen zuchtje wind was. Nu dus spatten en een grijze lucht, dus even kijken waar we onze handdoeken vandaag gaan neerleggen...
Het "niet te ver" en, "het later een paar speciale boodschappen gaan doen", maakte dat we naar of BBB of Kokomo zouden gaan. Het werd dan toch op weg naar de Bullenbaai, Kokomo. Net als afgelopen week stonden bij de vijver met de Roze vogels een flinke rij auto's, die met de neus in dezelfde richting stonden, dan dat wij reden. Even een snelle "body count" leverde op, 8 auto's met een gemiddelde bezetting van 3, dat zijn 24 plekken op het strand. Het is eigenlijk van de zotte dat je tegenwoordig met dit soort rekensommetjes op weg gaat naar een strandje, maar de drukte op het eiland lijkt je daartoe te "dwingen". Hoppa erop en erover. Nog even een snelle check bij de Parking. Hé er vertrokken alweer mensen, minimaal 20 man, dus er moest ruimschoots plaats zijn.
Nou, dat bleek ook wel toen we richting van de Grote boom liepen, plaats genoeg, en ook geen "Trumpies". Nog geen 10 minuten later, toen we een redelijk beschut plekje tegen de zon hadden gevonden, bleek dat we beter een plekje hadden kunnen zoeken voor het hemelwater. Oplossing gevonden voor de periode dat we op het strand zouden blijven, bij regen het bedje op z'n kant en het water in. Ik had het weer bericht gelezen, en er bleek 10 cm sneeuw te komen. O sorry, verkeerde land. Het badwater van de Oceaan voelde beter aan dan de harde koudere "hemel water spatten". Zodra de regen weer stopte kwam het zonnetje weer door en Papi uit het water om te drogen. Zo ging het enkele keren gedurende onze uurtjes op het strand. Op een meter of 10 afstand van ons, had een stelletje zich goed voorbereid op de vallende druppels. Volgens mijn inschatting overdreef hij wel ietsje. Maar ja hij was in ieder geval berekend op de komst van de moesson, net als mijn 10 cm sneeuw...
Onderwijl werd het strand enkele keren opgeschrikt door een grote Witte hond, die dacht dat hij de "master" was. Nou deze "Kachó blanku", was geen partij tegen de rappe katjes, en de jonge leguanen. Al zijn moeite was voor niets. Dan maar de vogels pesten dacht hij waarschijnlijk. Doordat hij de vogels te lijf wilde werd mijn aandacht getrokken door een kanarie-achtig vogeltje dat vanaf de grond ergens in een boom aan het zingen was. NU, wanneer ik dit verslagje maak heb ik even teruggezocht via google-lens wat het moest zijn. Het blijkt een Saffraan vink te zijn, een vogeltje dat inderdaad ook wel als kanarie wordt verhandeld. In ieder geval een prachtig beestje, en zoals ik nu weet, zijn die meestal in stelletjes. Zo ook dit stel.
Na enige uurtjes het strandleven te hebben geobserveerd, de olieboten te hebben geteld, en waar naast de "selfies" van mensen die absoluut niet schromen een plaatje te maken, wilden we wel weer inpakken...
Op onze route terug staat in Julianadorp een Centrum, één van de grotere supermarkten, waar ze zo mogelijk bijna alles verkopen. Nu bleek dat de speciale dingen eigenlijk meer ging om het broodbeleg, voor in de ochtend. De buurtsuper, mijn favoriete winkel, is daar ietwat minder in gesorteerd. Even wat lange vingers mee voor in de koffie in te dopen, en op weg naar "nos cas". Direct even de plaatjes op de laptop gezet, en nog even een duik nemen in de pool. Buiten opdrogen, want nu was het redelijk stabiel qua zon, én luisteren naar de vogels. Tenminste als de "mafklappers" op hun motoren én de gasten met auto's die moedwillig "van tijd' hebben gezet, of gaten in de uitlaat hebben gemaakt, niet langs komen scheuren. Of de betonnen pilaar waren 4 papegaaien bezig met een paringsritueel, tenminste in mijn optiek. De mooie kleurrijke beestjes waren zeker een uur bezig, om een vrouwtje het hof te maken. als de mensen op deze manier een paringsdans zouden uitvoeren, zouden er niet zoveel toeristen- en locals met baby's rondlopen. Want geloof me dat zouden de dames niet overleven...
Onderwijl dat de kwetteraars druk bezig waren, elkaar het hof te maken, werd ons kostje klaargemaakt, door "mijn Kokkie", vanavond een overheerlijke Hawaiianse rijstschotel met kip. Onderwijl ging mijn WA, en "Kokkie" had een "raincheck" voor het koffiebezoek vanavond. Dan vanavond maar lekker relaxt, "hand in hand" buiten zitten, met op de achtergrond de herrie van de "mafklappers". Dan nog enkele programma's in de "terug kijk", voordat we weer gingen duiken. Weer een heerlijk gezellig dagje voorbij op "ons eiland". Dus ook weer voor vanavond, onze dagelijkse groet aan jullie, en elkaar "Bon drumi y te mañan, dushinan".....