De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Vandaag waren de weersverwachtingen eigenlijk niet best. Zware bewolking, en meerdere korte regenbuitjes werden er voorspeld. Dus leek het ons verstandig nu weer eens naar de Blue Bay Beach te gaan, want daar zijn veel mogelijkheden om eventueel te schuilen. Echter dan is het wel weer de keus, dat er niet zoveel geschoten wordt als andere dagen, én vanaf m'n bedje. Voordat we bij BBB waren aangekomen, moest ik even twee stalletjes langs de route op de foto zetten. Bijna dagelijks rijden we langs deze fleurige uitstalling, maar om nou te gaan stoppen, met alle verkeersrisico's van dien, leek me eerder niet slim. Nu was het druk, en moesten we daar halt houden, dus een mooie kans...
Een medewerker van BBB was bezig de "Blauwe Sneeuwpop" aan het zandzuigen. En het lelijke ding, dit keer met een nieuw Wit lint, af te zetten. De man had wel eer van zijn werk, want het spul knapte mooi op. Onderwijl dat hij aan het zuigen was, hoorde ik buiten het irritante geluid van de zandzuiger, de ene mooie serenade na de andere. Wij lagen, met de juiste partner, onder een driehoek van palmen, waarin de Chuchubi's, Troepialen en de gitzwarte Caribische Troepiaal, het hoogste lied floten. Zelfs de duiven die hier rondvliegen, klinken zelfs tropisch. Onderwijl de man zijn schoonmaak actie uitvoerde, en ik druk was met de vliegende have in beeld te brengen, gebeurde er vreemde dingen op het strand, namelijk vreemdgangers...
Dat de zon vreemde dingen kan doen met een mensen hoofd werd bewezen door een vrouw, een beetje onze leeftijd, die op een 4-tal rijen voor ons, even was opgestaan, om naar het toilet te gaan. Ze kwam terug, en ging weer op haar plekje liggen. Haar man die daar nog op "zijn" plekje lag draaide zich om naar zijn eega. Hij kreeg de schrik van zijn leven, want zijn eega had een duidelijke gedaante verandering ondergaan. En ook geen één waarvan hij zou denken, nou...!!! De vrouw keek "haar man" aan en stond verschrikt op. "Jemig, verkeerde plek ook onder een boom", maar u heeft ook een Blauwe zwembroek aan net als mijn man". sorry hoor. Deze vreemdganger stond op, nogmaals een paar keer excuses. De vrouw ging terug naar haar plekje, zo'n 10 meter verderop, met het schaamrood op de kaken. Hopelijk heeft ze haar man niet gekozen op de kleur van zijn zwembroek. Maar ik denk niet dat het aan de leeftijd ligt, want mijn lieve moppie weet, ondanks dat ze morgen jarig is, ook nog steeds op de juiste plek terug te komen...
Even verderop lag een groepje mannen, die zich bezighielden met het kietelen van een "Iguana" een dier die nog niet de status van een "Opa" had, maar toch al aardig volgroeid. Als je deze dieren wilt aanhalen, even een wijze raad. Doe het niet!!! Deze dieren, kunnen namelijk hondsdol zijn, salmonella bacteriën bij zich hebben, of de staart die als zweep dienst doet, even laten knallen. Dit keer heb ik ze niet gewaarschuwd, want ik wilde wel eens zien hoe de mannen zouden reageren, als dat beestje boos zou worden. Dit heb ik weleens gezien bij een Amerikaan op Kokomo, die het beestje had opgepakt, en bij een reisgenote, in haar nek legde. Resultaat een flinke striem. Hij was in ieder geval nog niet boos, want hij zat niet met die keelzak, "Ja Ja ja" te schudden. De mannen gingen na verloop van tijd weg, waarbij één van hen wel een aardige gelijkenis kende met een vriendje van ons...
Op huis aan en even naar mijn lieveling restaurant, Keké bar, een locatie die het woord bar óf restaurant eigenlijk niet kan of mag dragen. Als jullie de foto's zien, waar ondergetekende af en toe zijn eten vandaan haal, dan schrikken jullie en verklaren mij voor gek. Één voordeel, de kok pakt de afgesloten pakken met "mie" direct uit een kast, en gaat het per portie per persoon, in zijn wok, en dan wokken. Geloof me daar kunnen menig Thais- of Surinaamse restaurant in Amsterdam een puntje aan zuigen. Maar om volledig te zijn wilde ik jullie de "zelfmoord foto's" niet onthouden.
Na het eten ons direct maar even ons klaarmaken voor ons bezoek aan Betty, "Kokkie" en vriend Hein. Ondertussen had ik met Kelly een "geheime" afspraakje gemaakt, trouwens op haar initiatief, om bij ons in 'nos kas" slingers op te hangen, voor de aankomende verjaardag van mijn moppie, die al 19:00u. locale tijd jarig is. Met de vijf uur tijdverschil, is het dan namelijk in Nederland 0.00u. en 31 januari. Dat is dit jaar ook weer een superlange verjaardag, in de Tropen...
Ook kunnen we bij hun heerlijk in de buitenlucht, naar de "mafklappers" luisteren op hun motoren, met verkeerde ontsteking of auto's met defecte uitlaatpijpen. Na een paar uurtjes te hebben zitten "slapouwehoeren", gingen we weer naar "nos kas", om daar te kijken, of Kelly haar werk nog had standgehouden. Ze had namelijk zelf een blooperfilm kunnen opnemen, vertelde ze. De ene slinger erop, de andere eraf. Toen we binnenkwamen was de verrassing dan ook groot, en gelukkig voor het werk van Kelly, alles hing nog. Na nog even wat plaatjes te hebben gecorrigeerd, breng ik ook nu weer ook voor vannacht onze dagelijkse groet aan jullie, en elkaar "Bon drumi y te mañan, dushinan"......