De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Gisteren werd het een dag waarbij het inpakken van de koffers, en het netjes achterlaten van ons huisje centraal stond. Onze landlady was nog even gekomen, om afscheid van ons te nemen, en beloofde om, als ze in Nederland is, en niet grieperig, bij ons langs te komen. Als we klaar zouden zijn met de lichte schoonmaak, zou er nog even tijd, om een broodje in de tuin te eten, en nog even van het laatste zonnetje te genieten. Het waren immers de laatste lootjes, van onze VC26, op het fijne vakantie eiland, wat wel ieder jaar drukker en drukker wordt. Dat het laatste zonnetje ook echt het laatste zonnetje was, werd ons duidelijk nadat er enkele redelijke regenwolken, boven ons huisje samenpakten en een paar spatten op onze plek lieten neerkomen...
We hadden met de "taxi" afgesproken, dat hij ons tussen 13:30u. en 13:45u. zou oppikken en ons naar Hato zou brengen. We kennen deze chauffeur heel goed, omdat we hem meestal, ook zo bij de aankomst aan het begin van de vakantie, vragen om ons bij Hato op te pikken. Ook nu was deze vrolijke vent weer mooi op tijd, en nadat we de sleutel op de afgesproken plek hadden verstopt, gingen we op weg naar het vliegveld. Daar waren we ruim op tijd, mede omdat de chauffeur, de weg bijna vlekkeloos weet te"vinden, en daardoor de files, die rond deze tijd, de schoolafhaaltijd", op het eiland ontstaan. Na het afscheid van onze chauffeur, die het iedere keer lastiger vindt worden, gingen we naar binnen, in de grote koelcel van Hato... We waren nog voordat de Hato dames, zich achter de balies hadden geposteerd, in de rij. Ongeveer als tiende, er waren er nog eerder aanwezig, de bagage "drop-off" te hebben gedaan, nog even naar buiten in de schaduw van en klein winkeltje. De douane verliep ook rustig, echter lijkt het daar vaak, op een zeer goedkope stripclub, dat alleen al vanwege het licht. Als er wordt gevraagd, "Meneer wilt u ook uw riem afdoen", geef ik meestal als antwoord, "dat het dit keer gratis is, maar ik voor strippen meestal wordt betaald". Vaak komt er dan wel een glimlach op de strakke gezichten...
Nadat we ruim de tijd hadden was ik ook wel benieuwd was de Volendammer FC, in de 1/4 finale van de beker, tegen NEC zou doen. Wel alles kunnen volgen via enkele online statistiek sites. Ook later zak ik in de samenvatting, dat Facebook vriend Manschot, bij het doelpunt van NEC een flinke duw, met twee handen van "straatschoffie" en slimmerik Linsen over het hoofd had gezien, waardoor de "FC" werd uitgeschakeld. De eerste helft was volgens aanwezigen bij de wedstrijd, van "CL" niveau. Er zal wel iets van een Oranje bril bij zijn geweest, maar van meerdere kanten heb ik terug gehoord, dat ze met 0-3 voorhadden moeten komen. De tweede helft, las ik ook op de live stream, was voor de Nijmegenaren. Echter werden ze vlak voor tijd door hun bekerdoelman gered...
De vlucht was met het windje in de kont, en leverde een tijd op van 8 uur en 10 minuten, een redelijke snelle tijd. Echter ik moet zeggen dat ondergetekende en meerdere mensen om me heen, gedurende bijna de gehele vlucht aan één mannelijke flight attendant heb zitten ergeren. Deze man, die al een poosje meeliep, had zijn eigen wereldje. Verder laat ik me niet over uit, maar het was niet representatief voor de firma. Zo was er op de heenvlucht, 3 weken terug, juist een jonge steward, die heel erg goed was. Hij probeerde het de mensen, die de niet zo goedkope KLM tickets kopen, de gehele 9:30u. als een klant te behandelen. naar mijn idee was dit naar de manier hoe hij zelf behandeld wil worden in een vliegtuig, of zelfs gewoon in en winkel. Deze vlucht waren de flight attendant geroutineerd waarbij de (vrouwelijke) purser, eentje met vier strepen op haar mouw, echt de motor van dit team, geweldig, hoe deze vrouw de hele vlucht een tempo erop nahield. Na een rustige vlucht, zonder hobbels, kwamen we 45 minuten eerder aan, dan gepland, maar zonder slaap is die ruim 8 uur, toch wel lang.. Nog "even" de koffers van "Band 15", en vervolgens met onze "persoonlijke chauffeur", die al klaarstond, op huis aan...
Afgelopen week kreeg ik op de Leapmotor-app dat onze "laptop auto", thuis voor de deur, nog maar 10% voeding had. Dus deze maar direct aan de paal, voordat het te laat was. Even een paar uurtjes plat, en dan weer de eerste dag, in de Amsterdammer koude. De avond verliep alweer als vanouds, alleen met een temperatuur verschil 's avonds van zo'n 23 graden verschil (overdag waren dat er 30), dit laatste blogje schrijven, en bijna tijd om te gaan duiken en onze dagelijkse groet aan jullie, en elkaar "welterusten, morgen gezond weer op, en tot ziens ". Over en sluiten voor nu.....