De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Vandaag voor het eerste weer even een stukje Westpunt in. Tenminste in de buurt gekomen van Westpunt, de Bullenbaai is namelijk zo een stukje dat je tot beide zou kunnen rekenen. Tenminste als je dat bekijkt vanuit een simpele toerist natuurlijk. Als je het de locale bevolking vraagt krijg je een steevast: "Nee, de Bullenbaai behoort niet tot Westpunt. Bullenbaai is een baai weliswaar aan de westkust, terwijl Westpunt het noordelijkste punt van Curaçao is. Beide bevinden zich dan wel in het westelijke deel van het eiland. De Bullenbaai is een rustiger, meer industrieel recreatief gebied naast de olie-overslag. Terwijl Westpunt geldt als een meer, letterlijk een toeristisch "punt" met de prachtige, van nature, locale stranden. Echter ook daar is sinds dat de "massa" het eiland heeft ontdekt, een "overschot" aan toeristen, zoals wij. Maar het meeste last heeft zowel de toerist, als de eilander, het met de "Trumpies" die vanaf de cruiseschepen, massaal op de stranden worden gedropt, en rond een uur of drie, weer worden opgehaald.
Zo ook vanmorgen, want bij aankomst was het gemiddeld druk op de parking, echter bij onze entree op Kokomo Beach was het een drukte van jewelste en zag het er meer uit als een mierenhoop, dan op een "gezond" strandleven. Voordat we de parking hadden bereikt, komen we altijd op de weg van de Bullenbaai, langs de prachtige struise- en Roze Flamingo's. Normaliter een plekje waar we "altijd" even een stop maken, om deze prachtige dieren vast te leggen. eigenlijk altijd dezelfde plaatje van andere vogels. Nu was het aan de overkant van de weg redelijk druk, met auto's, de neus naar Kokomo, vol met toeristen, die hetzelfde aan het doen waren. Mijn boerenverstand zei me, dat het misschien slimmer was om in ieder geval deze lui voor te blijven in de "race" naar een plekje het strand. En ja hoor, nadat we de "strandmaffia" hadden gevraagd of "die" een plekje voor twee had ontdekt. En ja hoor vier stoelen vrij, tenminste te zien vanaf een 25 meter afstand. Bij de seats aangekomen bleken op 3 van de 4 een handdoekje, of een slipper te liggen. Maar 1 bedje hadden we in het voorbijgaan al "geconfisqueerd"...
In de "rij" hiervoor lagen twee dames onder een Palapa, eigenlijk een perfect plekje, met drie stoelen. De derde was leeg en op mijn vraag of deze bezet was gaven ze, in het "Trumpies" aan dat alle drie de stoelen met 45 minuten, als ze door een vriend zouden worden opgehaald, vrij waren. Onderwijl had ondergetekende één van de 4 "lege" stoelen al bij de geconfisqueerde getrokken, omdat zoals bleek de stoelen door de "Trumpies" in zo'n overdekt ding, deze slechts als bijvangst hadden "gearresteerd". "Vrienden" uit de USA, jullie kunnen dan wel de Canadezen en Groenlanders willen uitkopen, maar "onze" stoelen daarvan blijven jullie af. Afgesproken met de dames in "rij 2" dat ik graag hun plekjes wilde hebben, als ze zouden weggaan, en zo gebeurde. Onderwijl was een andere Nederlander, zo bleek uit Emmeloord ook een plekje te zoeken, voor hem en zijn vriendin. "Die" liep weer rond en tegen "Medelander' gezegd dat hij het beste hem even kon vragen. "Die" ging even naar de "Trumpies" en vroeg of ze de resterende 3 ook nog wilden gebruiken. Na enig onderhandelen, tegen het principe van de man met het Oranje gezicht, gaven zij ook stoel drie over. Zo konden we, anders dan de EU, toch op eigen houtje een overwinning boeken, op de "Trumpies"...
Na een heerlijk dagje strand, waar ik vanaf diverse kanten werd geflitst, wilden we bij het aanpalende "restaurant" wat gaan eten. Maar even eerst even uitleggen wat ik met dat flitsen eigenlijk bedoel. Eerstens het wordt steeds ongemakkelijker om met een camera plaatjes te schieten, op een vol zo niet overvol strand, wat mooie plaatjes te schieten. Het is namelijk zo dat de dames, en daar hebben ze het goed recht voor, steeds minuscule-re broekjes dragen, Bijna zo dat de labels er niet in kan worden gedaan zonder uit te steken. Met het "flitsen" bedoel ik dat ze ook niet meer nadenken, wat ze aanhebben, want te pas en te onpas buigen ze voorover, waardoor hun camera toch echt bij de buren in de snoet wordt gericht. Nu ligt het er ook wel een beetje aan wie er "flitst", want de ene heeft best een knappe camera, maar het kan zomaar zijn, dat een ander eigenlijk een statief nodig heeft, en je totaal van het strand flitst. Dus als ook ik met mijn camera een plaatje wilt schieten, is het bijna ondoenlijk om al dat moois te missen. Trouwens de bootjes, ook dat schip van de kustwacht, voer op vele mijlen uit de kust, en was aan de horizon met het blote oog nauwelijks te zien... Hoe de foto's van mij zijn geworden durfde ik niet te vragen...
Zoals gezegd op het strandrestaurant even wat gegeten. Het was opgevallen dat er drie man, bij onze binnenkomst, al druk in gesprek waren, en dat de bediening hun goed in de gaten hield. Vroeger hadden we dat ook in Turkije meegemaakt in Hotel Maxima, van onze vriend Cihad. Het was ons ook opgevallen, dat onze kralenvriendin, geen plekje meer had aan de rand van het "pleintje". Nieuwsgierig wat ik ben, ben ik toch even gaan vragen, na ons dinertje, waar dat vrouwtje uit Hoorn is gebleven. De jongste van het drietal, die ik ook achter de bar zelf bier had zien halen, stond op en netjes beantwoorde hij de vraag. "Ze is na 5 jaar een ander plekje gaan zoeken", volgens hem in Otrabanda bij de Cruise schepen. Nou dan gaan we haar komende tijd, als we toch gaan winkelen, wel even bezoekje brengen. Hierna even afgerekend en op weg naar onze "casa", om met een bakje koffie en een koekkie de dag af te sluiten. Toch kon ik het in het voorbijgaan bij die Roze-rakkers, niet laten om ze toch even vast te leggen. Maar voor voor vanavond sluit ik weer af met "Bon drumi y te mañan, dushinan"......
Reactie schrijven