Dag 8, VC26 Djamars 20 jan, Trumpies nemen ook Mambo in, óók oud collega gespot, eten van Keké

Vandaag begon de dag met een flinke hoosbui, gevolgd door wat kleinere druppeltjes, die voordat ze de grond raakten alweer verdampt waren. We hadden het idee om naar St.Cruz te gaan, naar onze vriend Quincy, die op dat strand twee jaar terug zijn eigen "toko" was begonnen, en dat vorig jaar al uitgebreid had met de verhuur van strandstoelen. Zoals deze jongen het heeft gedaan, met de beperkte middelen, misschien dat dat een voorbeeld is voor de leiding van het Grote park Jalousie, die helemaal niets, wat dat betreft te bieden heeft. Maar ja, nadat ik in mijn blogjes vorig jaar steeds over de geblakerde omheining van "de pool" had geschreven, bleek de laatste twee dagen van onze vakantie, het zwembad,n de gym, gesloten waren en ze daarmee aan de gang waren gegaan. Misschien dat iemand een beetje meeleest op mijn site. Achteraf, heb ik gehoor van Canadees Rupert, dat het niet bij twee dagen is gebleven maar de mannen er een hele maand aan hebben gewerkt, en dat alles afgesloten was. aardige service naar de klanten van de verhuurders.....

 

We stonden met de auto sleutel in de hand om naar St.Cruz te gaan. Toen onze ladlady mij een appje stuurde. Of ik misschien gespot kon zijn op Mambo. Nou nee mop, maar het idee om daarheen te gaan werd met de minuut sterker. de donkere lucht droeg ook de richting van Westpunt in, en om dan een uurtje te gaan rijden, dat vonden we ook een beetje zonde.  "So Mambo it was". We zijn normaliter, als echte gewoonte dieren, klant bij "Bonita", mits daar de hele boel "vol" is, dat we dan uitwijken naar "Rileks", zoals afgelopen week. Ik gebruik met opzet vol, want de "Trumpie area" wordt angstvallig vrijgehouden voor de "Cruiseschipbewoners" uit de hele wereld, maar met name de US...

 

We kwamen het strand op en mijn eega, als een ware arendsoog, zag onze landlady al aan de waterrand staan praten. Ze had ons gestuurd dat ze daar met een vriendin zou zijn, en dus het stel waarmee ze stond te praten, voldeed aan die beschrijving. Zo zie je dat aannames de grootste "fuck-ups" zijn, want dat waren zij niet de vrienden, maar een huisarts uit Noord-Holland. De lieve vriendin zat aan het water. Even kennisgemaakt, en ons plekje in rij 3 ingenomen. Nu is het geval dat we de laatste tijd steeds meer "duplicaten" tegen komen, van voor ons bekende mensen. Deze keer, ik zag de vorm van het achterhoofd, haar en bril, was deze man sprekend mijn voormalige collega bij de TU, waarmee ik een flinke tijd heb samengewerkt op onze Servicedesk. Raadplegen van enkele oud collegae hielp ook niet echt, en toen heb ik deze oud collega maar een WA aan deze oud collega leverde op, dat hij in de kou van Nederland aan het werk was...

 

We lagen ongeveer een half uur, en ja hoor rumoer op het strand. Een "bewaker" van het schip liep voorop met vlag en al, gevolgd door een kleurrijk gezelschap van één van de twee grote cruiseschepen, vanaf het Rif fort, worden deze lui naar het strand vervoert, en later in de middag, als ware "klapvee" bij de boot weer afgeleverd. Vandaag was ik niet van plan om van mijn bedje te komen, mede omdat het zwaar bewolkt weer was en toch een beetje "zonnewarmte" wilde meepakken. allen om wat te zwemmen was mijn planning, en de fotoshoot moest maar van mijn bedje gebeuren, vond ik. Vandaar dar er wat onzinnige plaatjes bij zitten. Zo ook een plaatje van het "Mambo bord" waar een paar onder stond te poseren. Geen idee wie dat waren, maar een paar uur later, zo bleek 's avonds bij het bekijken van de foto's, een gast uit Canada die naast ons kwam liggen. Hij een emigrant van Pakistan naar Canada en zij een Bulgaarse die, als koopbruid, dezelfde richting op was gegaan. Nadat deze vent constant met de rus naar zijn bruid was gaan liggen om met ons te praten, is ze gaan zwemmen.

 

Om de goede vrede te bewaren ging hij ook maar zwemmen. Ondertussen was onze tijd gekomen, om weer van het strand te gaan. Onderweg maar direct even langs onze "buurt chinees" om even wat eten te bestellen. Er was naast dat de buitenmuur was omgevallen, weinig of niets veranderd. Mijn moppie even doorgebracht naar huis gebracht en dan in de wachtkamer van Keké op ons maal. Na het eten kwam onze "Famia Antiana" op de koffie en om nog even na te babbelen. "Ko kkie" wilde nog even trainen thuis, en rond 9 uur gingen ze op huis aan. Voor ons sloten we de avond af met een "Bon drumi y te mañan, dushinan"......

Reactie schrijven

Commentaren: 0