De Blauwe link is de link naar de plaatjes van deze dag.....
Vandaag was de BBB aan de beurt. Niet de politieke partij van de dame met de kaplaarzen aan, maar Blue Bay Beach. Dit is nog steeds een beach op dit eiland, waar het zien en gezien worden, op de eerste plaatst staat. Veel bekende Nederlanders komen regelmatig naar dit strand. De prijzen zijn een beetje ingericht om de nettere "Trumpies", te ontvangen die qua salarissen een beetje het hogere segment aantikken. Veel van de klanten, als ze niet van één van de cruiseschepen komen aanwaaien, zijn al "residents" van het BBB-park. Daar kunnen deze veelal oudere bewoners, ik zeg het een beetje denigrerend maar het wordt nogal eens gebezigd, het knikkeren voor bejaarden. Als niet golfer ben ik misschien nogal gekleurd in mijn mening. Maar aan de andere kant, zou ik het zelf nooit kunnen, en ben ik een beetje jaloers, op deze nog oudere mensen, want misschien sla ik mijn arm mee met het balletje. Sorry nog oudere dan ik, maar zo voel ik het nog steeds...
Bij mijn gebruikelijke strandwandeling smooth en silk ingevet, was de eerste loop even langs de toiletten. Die Rob de kneus op de Nederlandse TV maakt zo'n een programma, dat hij faciliteiten, van hotels en sauna's gaat controleren op viezigheid. Nou speciaal voor jullie heb ik een paar plaatjes gemaakt van de urinoirs en de wasbakken, van BBB. Nou ze kwamen qua ontwerp en reinheid eruit met een dikke 9. De man die we bij binnenkomst een uurtje terug tegenkwamen, bezig met zijn bezem, was nog steeds op dezelfde plek, het zand van de ene kant naar de andere kant aan het vegen. Op mijn vraag of hij een "slimme" plek, onder een grote plantaan, had gevonden, was zijn antwoord: "je weet toch, een beetje schaduw is nodig en fijn". Geef deze vent eens ongelijk...
Lopend in de richting van het restaurant, wat voorheen een soort van "trouwlocatie" was. Viel me op dat eer een grote olietanker steeds opvoer tegen de wind in, en zich daarna voor de wind weer liet terug drijven. Er is een naam voor maar die ben ik even vergeten. Er zijn de laatste dagen veel vragen geweest over de olietanker die bij Bullenbaai ligt afgemeerd, omdat deze olie in de ruimen zou hebben uit Venezuela, onder een valse vlag en zonder bakens de overtocht naar Curaçao heeft gemaakt. In ieder geval was dit schip, de "Owl 4",zoals ik door de lens kon zien, niet de "stoomboot" van eerder deze week. Even vanaf deze kant een paar kleurrijke plaatjes geschoten, om de sfeer van onze vakantieplek even te accentueren...
Het teruglopen door de waterrand, met mijn "flipflops", was geen echt succes. Het opspattende water, spatte met iedere stap omhoog tegen de billen, en ook was het met de camera oppassen geblazen. Op weg naar de viezigheid aan de verre zijde van het strand, tenminste het voorheen vieze stroompje waar zelfs de toiletpapier op de stenen zat vast geplakt. Nu stonden er in dat stroompje twee prachtige Witte reigers, de ene met Gele "sokken" de ander nog heel jong met Grijze stappers. De afvoerbuis, kom,end vanaf de hoge klip, verdween echter wel nog steeds achter de rotsen in de oceaan. Máár we gaan voorruit...
Teruggekomen bij mij ligbedje, weer 5 óf 6 pagina's lezend in mijn boek, kwam er een jong stel aanlopen. Verstrengeld met de armen in elkaar, op zoek naar een plekje. Vlak naast ons ging het stel liggen. Na een paar minuten stonden ze op en keuvelend liepen ze naar het water. Ondergetekende maakte tegen mijn eega de opmerking, dat dit mooie stel goed matchte. Het meisje kwam terug, en de jongen zou even wat te drinken halen. Onverrichter zake kwam hij terug en vroeg aan haar: "wat wilde je ook alweer". Lemon, was het antwoord. Hij kwam terug met Ice tea Peach, dus merkte ik op, dat hij geen goede ober voor haar was. Haar excuus voor hem, "we kennen elkaar maar net een paar maandjes".Én gaat het goed? Ja, antwoordde ze, het gaat echt heel goed. Het blijkt ook wel want, deze knappe snuiter was in ieder geval, studerend in Groningen al een poosje niet terug geweest naar Enschede, zijn woonplaats. Naar mijn idee kan dit stel, Sepp en Desi, zeker wel door naar de volgende ronde...
Na een poos met elkaar in gesprek te zijn geweest, en we ze alle geluk toewensten, gingen we terug naar onze "casa". Een volgend eet avontuur bij "kokkie" thuis, stond op het programma. Wat het zou gaan worden was nog een vraag. Maar ja, later hoorden we dat hij zelf deze quiz ook nog moest maken, toen hij zijn ingrediënten in de winkel nog moest halen. Het was of shoarma of lasagna, nou de keus viel op het laatste. "Kokkie" wilde altijd de Italiaanse keuken gaan proberen, en dat was hem nu ook wederom gelukt, kan ik je zeggen. De Swedish cook werd de Italian deze keer. Na het eten en wat drankjes verlieten we onze "famia Antiana", en naar onze "casa". Om de avond af te sluiten met het terugkijken naar de "Voice", waar een achternichtje van ons meedeed. Helaas, ze zong- en zag prachtig uit, maar er draaide geen stoel. Their loss, moppie. Ook voor vanavond maar weer, onze dagelijkse groet aan jullie, en elkaar "Bon drumi y te mañan, dushinan"......